Nuttig werk

Nuttig werk verrichten mag ook wel eens voor jezelf. Vandaag het lekken van de espressomachine gerepareerd (wat inhield de ‘guarnizione sottacoppa spessore’ & de ‘guarnizione spessore’ uit de sproeierassemblage demonteren, een pakking op maat snijden — en ik had nog twee cirkelsnijders! —, die boven de twee andere delen plaatsen en de boel na grondig schoonmaken weer in elkaar zetten. Heb de machine gelijk maar gebackflushed en gepoetst. Een espresso gezet en die was grande.

Verder zeven halogeen inbouwspotjes in de keuken vervangen door LED-spotjes, waardoor ik nu bijna 2000 Lumen op het aanrecht heb (oogverblindend; wellicht monteer ik nog een dimmer), en hopelijk van de ellende van doorgebrande draden af ben.

En omdat ik toch bezig was het aanrecht zeer grondig gereinigd, en daarbij niet de branders en roosters vergeten; integendeel: die zijn nu bijna als nieuw.

Er zijn trouwens nog dozijnen van zulke klusjes te doen, maar daar denk ik nu even niet aan.

Mail van Adebayo Adelabu

Dear Beneficiary,

Kindly note that you are required as a matter of urgency to reconfirm your information including your name,phone number and your address for verification and immediate payment within 24 hours to enable your payment of US$10.7Million.This is as a result of the mandate given to me by the President Federal Republic in conjunction with the Federal Executive Council (FEC),the Senate Committee on Foreign Debts Reconciliation and Implementation Panel on Contract/inheritance/compensation funds to complete all the unpaid Contract/inheritance/lottery fund.

Get back to me urgently.

Best Regards,
Mr.Adebayo Adelabu.
Deputy Governor (CBN)
KINDLY NOTE THAT SOME IMPOSTERS HAVE STARTED MAKING FORGERY OF MY GOOD NAME

[Tot zover de complete tekst van de mail die vandaag in mijn Junk box verscheen. Ik blijf me erover verbazen dat het blijkbaar nog steeds lucratief is om dit te doen.]

Overspel

Gisteren las ik in de Groene een interessant artikel over overspel en vreemdgaan, waarin het ging over het perspectief van Esther Perel, een vooraanstaande relatietherapeut en seksuoloog (NB hoe ik hier genderneutraal ben).

In de ruim dertig jaar dat ik relaties heb gehad ben ik één keer vreemdgegaan. Dat was toen ik drie–, vierentwintig jaar oud was en verkeerde met een vijf jaar oudere vrouw, moeder van een meisje van toen tien jaar. Die relatie heeft op de kop af 53 weken geduurd. En in die periode was vaak niet duidelijk wat de status quo ervan was.

Op een gegeven ogenblik kwam ik erachter dat mijn vriendin naast mij nog ‘omgang’ had met haar vroegere tennisleraar en een aan hard drugs verslaafd meisje. Achteraf denk ik dat ik me daar niet zo druk over maakte; ik was meer bezig met haar eerder geuite bewering dat je binnen een relatie ook ruimte moest hebben ‘voor anderen’.

Ik maakte het uit, tenminste — ik dacht dat ik het uitgemaakt had — en hing als vanouds avond na avond rond in de kroeg. Waar ik natuurlijk al snel een meisje ontmoette dat gevoelig was voor mijn weltschmerz, en vervolgens heel veel tijd met haar in bed doorbracht.

Dat was dus tegen het zere been van mijn ex (ik beschouwde haar als ex, maar…), die niet alleen als een vlammenspuwende furie me belaagde op alle plekken waar ik maar verkeerde, maar ook op alle mogelijke manieren me duidelijk probeerde te maken dat mijn idee van het eind van een relatie én het concept van ruimte voor anderen absoluut niet strookte met het hare.

Aangaande het meisje dat toe in de verdrukking geraakt kan ik alleen maar zeggen dat ik heel veel spijt heb over hoe het toen gegaan is. Met die vriendin heb ik het niet veel later definitief uitgemaakt. Alhoewel zij daar alweer een ander idee over had.

En de crux hiervan: vreemdgaan doe je als je relatie niet goed is. En als je relatie niet goed is, moet je niet vreemdgaan.

Storm

Waar het vandaan komt? Geen idee, maar de (laten we het maar zo noemen) hysterie over ‘een van de heftigste westerstormen’ van de laatste [vul maar in – in elk geval meer dan tien] jaar, valt absoluut buiten mijn bevattingsparameters. (Dat is een nieuw begrip, bij deze geïntroduceerd.)

Ik kan me heftigere stormen herinneren. Diep in mijn geheugen bij voorbeeld de novemberstormen van halverwege de zeventiger jaren. Op weg naar school moest ik toen toch met fiets en al over dikke boomstammen die de weg blokkeerden klimmen om enigszins op tijd voor de lessen van meneer Van Sas ter plekke te zijn.

We zijn een land van mietjes geworden.

(Meneer van Sas gaf me nog een karakterles mee bij het mondeling eindexamen door me een lager cijfer te geven dan verdiend, waardoor mijn gemiddelde net onder dat voor de grens voor de numerus clausus bleef. Natuurlijk had hij het bij het rechte eind, ik was te arrogant voor mijn bestwil.)

Rondje Miep

Het was al weer een tijd geleden dat ik naar Mieps graf was geweest, en dat zat me dwars. Vaak nam ik me voor te gaan, maar er kwam altijd iets tussen (aanhalingstekens plaatsen naar eigen inzicht).

Vandaag dus een rondje gedaan. Rondje omdat ik ook haar huisje in het bos aandeed. Daar was ik al zeker vier jaar niet geweest, vooral omdat het me naar de keel greep als ik er naartoe ging (tikje dramatische uitdrukking, maar het is letterlijk zo).
Ik ben eromheen gelopen; de luiken waren dicht, het exterieur zag er goed uit, met uitzondering van dat ene luik achter, dat altijd verfblazen vertoonde en nog vertoont. Heb toch even naar binnen gegluurd — er stonden van die ‘overbodige’ meubels, die niet echt bij elkaar pasten; wat voor een vakantiehuisje natuurlijk moet mogen kunnen.
De nieuwe eigenaar had een nieuwe schuur gebouwd op dezelfde plek als de oude, gammele van Miep; en ook een brandhoutopslag een stukje verderop, waar de schommel vroeger was. En er stond zo’n ronde trampoline in een buisconstructie waar kindertjes hun nek op kunnen breken.
Het viel me mee, qua gevoel dus.

Rond Mieps graf had mos het eindelijk gewonnen van al mijn pogingen middels laaggroeiers, kruipplanten, gemengd bloemzaad, etcetera, daar wat meer van te maken dan blote aarde. Aan beide zijden groeide het tot tegen de zerk. Het hoofdeinde was nog steeds begroeid met de vage planten die er al stonden voor de zerk geplaatst werd; die zal ik binnenkort eens wieden, zodat ook daar het mos zijn gang kan gaan.

Miep hield van mos.