Tomaten

Eten gaat over balans. Zegt men. Er zijn vijf smaken: zoet, zout, zuur, bitter en umami. (En het is dus niet waar dat er specifieke delen van de tong zijn die op een bepaalde smaak gespecialiseerd zijn — de verschillende smaakreceptoren zijn over de hele tong verdeeld.)
De tomaat is een zeldzaam veelzijdige vrucht. Met een heel erg kleine inspanning zijn al die vijf smaken ermee te verbinden. Een rijpe tomaat heeft zoet. Een snuf zout maakt de andere smaken heftiger. Zuur is het onrijpe, groene, vochtige deel van de tomaat. Bitter de schil en de pitjes. En umami is wat er ontstaat als je tomaat indikt en verwarmt (wat men al voor je gedaan heeft in de vorm van tomatenpuree, of wat je zelf kunt maken door tomaten bloot te stellen aan een maillard-reactie).
Eigenlijk is de tomaat de ultieme smaak-factor in de keuken. Het is begrijpelijk dat met name de Italiaanse keuken de tomaat omarmd heeft.
Ik ben dol op tomaat.

Sorry, sorry, sorry

Het lukt me simpelweg niet om regelmatig wat te schrijven. Net zoals het me niet lukt om een ‘echt’ boek te lezen of een ‘serieuze’ film te kijken.

Ik geef de wisseling van zomer– naar wintertijd de schuld. Dat doe ik gedurende deze periode van het jaar al sinds 1977.

Streng zijn

Ik praat wel eens in mezelf; de laatste tijd lijkt het vaker dan ‘normaal’ te gebeuren. Als het me te gortig wordt zeg ik: ‘Hou toch eens op met dat tegen jezelf praten, Bert.’

Dat helpt soms. Even.

Mijn favoriete… (revisited)

Juli vorig jaar een post met favoriete […]. Vandaag een bijgewerkte lijst:

Opinie

Het kan eraan liggen dat het nieuwsaanbod beperkt is (‘komkommertijd’) of dat mijn mening over het onderwerp toch wel zinnig is; feit is dat vandaag een stuk van mijn hand de opiniepagina van de Volkskrant siert:Volkskrant02082014