Koelkast

Leave a comment
Persoonlijk

Ook al ben je de zestig ruim gepasseerd, het blijkt dat je nog altijd opgewonden kunt raken door de aanschaf van een huishoudelijk apparaat.

Eergisteren heb ik een koelkast gekocht (eigenlijk een koel/vriescombinatie). Begin volgende week wordt-ie geleverd. En hoog tijd ook, want de koelkast die ik nu heb knippert al heel lang naar me. M.a.w. die doet het niet zo goed meer — iets wat ik net nog even gechecked heb: waar de temperatuur van het in het koelgedeelte bewaarde rond de drie, vier graden zou moeten zijn, gaf de digitale thermometer aan dat die tussen de acht en twaalf graden Celsius waren; het vriesgedeelte was zelfs nog meer ‘in de war’ — min twee tot min vijf in plaats van de min achttien die daar zou moeten heersen. Een paar Lakenvelder hamburgertjes raakten die bovengrens net, dus die heb ik maar gebakken en opgegeten.

Het is al met al een wonder dat ik nog niet door voedselvergiftiging om het leven ben gekomen.

(Ik kan niet wachten tot ik weer witte wijn kan drinken die juist gekoeld is.)

Ik ben rijk (genoeg)

Leave a comment
Persoonlijk

Waarom dit melden? Waarom niet!

Op de dag dat ik drieënzestig-en-een half-jaar oud werd, werd de verkoop van het appartement dat Miep en ik in Amsterdam kochten (in 2006, geloof ik) afgerond. Met andere woorden: er werd een flink bedrag overgemaakt op mijn bankrekeningen.

Toch een shock-moment.

Geld is een behoorlijk abstract begrip. Ga ik het niet over hebben. Maar… wat ik ermee deed is niet zo abstract. (Misschien dat sociologen hier wat mee kunnen.)

Toen ik het had, heb ik wat aan mijn kinderen gegeven. Vervolgens een schuld aan de bank geëffend & daarna… Een middag in de lokale winkelgebieden doorgebracht en niks beter kunnen bedenken dan een paar AirPods kopen.

Vandaag trouwens een goede koelkast gekocht. De lokale economie gered!

The elephant in the room

Leave a comment
Persoonlijk

Zo heet dat waar mensen omheen draaien. Context: Zeven jaar en iets van vier maanden geleden ging Miep dood. Om dat te benoemen als heavy shit doet daar afbreuk aan — het was meer dan heavy shit.

Inmiddels (zie alinea hiervoor) is dat al vrij lang geleden. Denk ik er dagelijks aan? Nee. Heb ik daar vervelende gedachten over? Nee, meestal niet. Misschien werkt het zo dat je na verloop van tijd het negatieve uitfiltert en enkel het overige (dus positieve) nog overhoudt.

Laat het zo zijn.

Twee dingen

Leave a comment
Persoonlijk

Hoe verzinnen die mallooten van het CDA het dat het een goed idee zou zijn om de banden met meneer Al Assad aan te halen (die dus de dictator van Syrië is — jeweetwel, dat land ergens in de buurt van Turkije)? En nóg een vraagteken: ?

Verder: vandaag na een min-of-meer sociale rondtocht in het eindstation (stamcafé!) iemand ontmoet die veel indruk heeft gemaakt. Dus: verwarring alom.