AZ

Leave a comment
Persoonlijk

Dus… heb ik vrijdag jongstleden de wekker gezet om op tijd te zijn voor een afspraak op mijn huisartsenpraktijk. Wat bij mij altijd betekent dat ik twee uur voor de wekker (Siri, dus) gaat, al halfwakker lig te woelen en dus volkomen brak opsta om alsnog iets te laat te zijn.

Aldaar staan er, mijzelf meegerekend, vijf mensen buiten — in wat toch echt wel een nipte ochtend is. Een man, duidelijk ruim onder de leeftijdgrens van de doelgroep van voor vaccinatie in aanmerking komende zestigplussers bungelend, is in discussie met een in volle IC-uitrusting geklede medewerkster over de mogelijke repercussies van een injectie. Maar hij staat niet op de lijst en taait na vijf minuten nodeloos gebazel af, de overige wachtenden (!) toebijtend dat hij ‘hoopt’ dat we niet dood gaan aan trombose, wat mij de reactie ontlokt dat hij echt normaal moet doen. Meestal ben ik gevatter, maar het was vroeg.

Even later mocht ik naar binnen en werd de mij al zo bekende wachtruimte ingeleid (ik ben al ruim veertig jaar ingeschreven bij de praktijken die dit pand gebruik(t)en). Van een van de drie bemonddoekte dames krijg ik de instructie om ‘daar in die hoek’ te gaan zitten. Inmiddels wel gevat, antwoord ik dat uit mijn vroege jeugd te herkennen, het in de hoek moeten zitten. (Ik loog hier, want dat is me maar één keer overkomen — een jeugdtrauma). Mijn grapje breekt het ijs.

Dat is maar goed ook, want de situatie is verder ernstig. Er is een pandemie gaande! Terwijl de professionele zorgverleners doende zijn om injectiespuiten te vullen — ik neem aan met het vaccin — wacht ik manmoedig af wat er gaat gebeuren. En dat is dat er opeens een in wit geklede fee naast me zit die me terloops een naald in mijn rechter bovenarm steekt. De eerste naald in heel mijn leven die ik niet voel! Het kan ermee te maken hebben dat ik de andere kant opkeek & in mijn hoofd bezig was om iets gevats te bedenken voor ná de prik, maar toch… ik voel niet veel. Maar het duurt wel lang… Na een halve eeuwigheid trekt de fee, die nu wat minder op een fee lijkt, maar nog wel steeds een heel knappe jonge vrouw blijkt te zijn, de naald uit mijn biceps en plakt er voorzichtig een pleistertje op (want er kwam toch druppel bloed uit — de schat).

Nu moet ik nog een kwartiertje wachten om te zien of ik niet onmiddellijk dood ga aan de prik. Om de tijd te doden (sic, zou een redacteur er nu bij zetten) stel ik wat slimme vragen aan de zorgverleensters (weer geen man te zien! wat zegt dat over onze maatschappij?) & aangezien het ijs al gebroken was, levert dat belangrijke informatie op: de alpha-dame vertelde me, nadat ze na een korte episode elders was zonder mondkapje terugkwam en dat mondkapje — oeps— weer voordeed, dat ze al gevaccineerd was. Jaaah, hallo, zei ik, geen reden om geen mondkapje voor te doen, want misschien wel besmettelijk… Ik kreeg gelijk, dus fijn voor mij. En het bleek dat per half uur tien mensen uitgenodigd waren, de hele vrijdag en de halve woensdag daarvoor gereserveerd waren, en mijn uitzonderlijke wiskundige talent dat extrapoleerde tot maximaal 250 vaccinaties per week… Waarna ik een beetje minder gerust in Hugo de Jonges beleid na mijn kwartiertje wachten weer naar huis kuierde.

Om na een verder redelijk rustige vrijdag en vroege zaterdagochtend rond half drie diezelfde zaterdag compleet in te storten en mezelf later die dag rillend en klappertandend in mijn doorzweette bed af te vragen waarom ik me voor het eerst in vijftig jaar heb laten vaccineren. AstraZeneca! Solidariteit! Kudde immuniteit! Bullshit!

Op 2 juli weer. Yeah…

Honderd maanden

Leave a comment
Persoonlijk

Vandaag is het precies honderd maanden geleden dat mijn liefje doodging. En het is ook nog eens zaterdag (…). Niet dat zulks in deze tijden van corona veel uitmaakt — er hangt toch al een mist van inertie, wanhoop en doem over alles. Hoewel ik me niet eens zo vervelend voel als zou ‘moeten’; de dagen nu lijken best veel op de dagen vorig jaar. En het jaar daarvoor. Enzovoorts, tot 3045 dagen terug.

Ellen

Leave a comment
Kunstzaken / Persoonlijk

Het is donderdag, wat mij betreft de eerste echt herfstige dag dit jaar.
Gisteravond nasr het theater geweest. De eerste keer dit jaar. Gezien/ervaren een voorstelling van Ellen ten Damme en haar band. Ambience: een grote zaal met flink verspreid tafeltjes met elk twee stoelen en een waxinelichtje.

Het was geweldig.
Maar onder ‘normale’ omstandigheden was het fantastisch geweest. Dus.

TENET

Leave a comment
In en uit de media / Persoonlijk

Die titel MOET in hoofdletters.

Het was een vreemde ervaring om voor het eerst sinds lang een bioscoop te bezoeken. En dan ook nog de film ‘TENET’ zien in een zaaltje dat ik helemaal voor mijzelf had. Dat gaf mij de kans om de pauze flink in te korten (dat kan op verzoek).

Ik ga niets over de film schrijven. Misschien over een week, of over een maand. Of volgend jaar. Maakt niet uit — ik vul deze post aan, verander desnoods de vorige zinnen; het zal er uitzien of het zo had moeten zijn.

Buurse

Leave a comment
Persoonlijk

Het was behoorlijk lang geleden dat ik Mieps graf bezocht. Vanmiddag reed ik naar Buurse. Eerst naar de begraafplaats. Onderweg zag ik hoe droog het was: veel bruine plekken in de anders zo groene gazons. Er was het een en ander qua bebouwing bijgekomen sinds de laatste keer dat ik de gekozen route had genomen.

De grafzerk zag er verweerder uit. Misschien was het opgehoopt stof, maar de steen voelde ook minder glad. De lettering, waarover Mieps vriendin W een jaar of zo geleden zei dat ze het jammer vond dat die niet meer leesbaar was, stak nu dus beter af doordat ze donkerder oogde dan de steen. Ik denk dat Miep het wel mooi had gevonden. Zij had wel wat met het zichtbaar vergaan van natuur en materialen.

Dat trouwens niet het geval als het ging om de omgeving van haar huisje. Daar moest dat vergaan in banen geleid worden, een rol spelen in het totaal. Ik reed daar ook langs; het was niet zo aangrijpend als de laatste keer dat ik was. De plek was zonder leven, ook al was de lente er al behoorlijk op gang gekomen. Bij de oprit lag een flinke stapel uitgedund, uitgedroogd materiaal; waarschijnlijk bedoeld voor het paasvuur. Dat was er dit jaar niet.

Miep had het allang opgeruimd.

Een update (na een eerdere update) van mijn lijst van favorieten

Leave a comment
Persoonlijk

Ruim een jaar geleden een update gedaan Vandaag de laatste ontwikkelingen op een rijtje in het lijstje:

Nederlandse kaas: Remeker belegen Machedoux geitenkaas Twentse Mozzarella (die is er!)
Buitenlandse kaas: Comté
Zanger: Bonnie ‘Prince’ Billy Nick Cave
Zangeres: Emmylou Harris Fiona Apple (kan een bevlieging zijn)
Band: Radiohead
Yoghurt: Turkse, 3,5% 10%
Fruit: aardbeien
Noten: pistache walnoten amandelen, geroosterd en gezouten
Witte wijn: Sauvignon blanc, Marlboro, Nieuwzeeland Viognier Verdil Organic, Neleman Spanje
Rode wijn: Shiraz, Chileens Malbec, Chileens
Bier: Leffe Blond Orval
Muesli: Dorset Cereals (diverse varianten) zelfgemaakte mix van de Halm produkten De Halm krokant kokos hazelnoot
Olijfolie: DeCecco Monini Classico (warm gebruikt), Toscaans (koud gebruikt)
TV-serie: Luther True Detective Killing Eve The Good Fight
Film: Clockwork Orange
Fietsenmaker: Benno Timmerman vacature, Benno is met pensioen
Nederlandse schrijver: Biesheuvel Wieringa
Belgische schrijver: Tom Lanoye vacature, geen Belg meer gelezen de laatste jaren
Engelse schrijver: Martin Amis Hilary Mantel (had ik al eerder moeten veranderen)
Amerikaanse schrijver: Michael Connelly (tikfout, ik ben slecht met namen)
Duitse schrijver: Daniel Kehlmann
Japanse schrijver: Kenzaburo Oë
Noorse schrijver: Jo Nesbø vacature, de laatste van Jo waren maar zo zo
Pasta: Linguine al limone mag geen pasta meer van mezelf, maar anders: aglio olio peperoncino
Bloem: roze pioenroos
Boom: Amerikaanse eik
Dier: olifant
Land: Nederland Japan
Stad: New York
Kruid: tijm oregano
Groente: venkel
Vis: zeebaars
Servies: Teema van Iittala
Messen: Global
Computer: Apple MacPro iMac 5K want die heb ik nu
Schoenen: halfhoge booties van Tod’s (uit collectie) – heb twee paar laten herstellen!
Sokken: Tiago van Falke (koop daar 12 van als ze op zijn, vier verschillende kleuren)
Olijven: Kalamata
Pen: Muji gelpen 0.5 Kaweco Sport vulpen met medium nib
Poelier: Mattemaker
Whiskey: Laphroaigh 16 yrs cask strength
Likeur: Limoncello vacature
Actrice: Lindsay Lohan (ja, ik weet het…) Florence Pugh
Acteur: Cary Grant
Chocolade: Lindt Noir Puissant
Auto: Smart for two
Zout: Mardon
Kipbereiding: in de oven, met citroen Sweet and sour chicken
TV-zender: BBC 1/2 ex aequo BBC2 en BBC4 ex aequo geen een, ik kijk vooral off line
Water: Enschedees tap
Bestemming: Berlijn Tokyo
Vrouw: Miep
Boter: Iers Weerribben
Groenteboer: Van Gemert, de Groentebroertjes (Manon) Robbie Stephanie
Grafisch ontwerper: Paul Rand
Meubelontwerper: Ray & Charles Eames
Architect: Peter Zumthor
Illustrator: Tjé Tjong King
Dagstrip: S1ngle
Striptekenaar: Moebius (Jean Giraud)
Comic: Batman (vóór 1968)
Regisseur: Fellini Wes Anderson
Museum: Dia Beacon
Kunstenaar: Marcel Duchamp
Tijdschrift: Pep
Gereedschap: Festo Festool (naamsverandering!)
Houtsoort: Frans eiken inlands eiken, want duurzamer
TV: Bang & Olufsen ca 1996
Postzegel: Van Krimpens cijferreeks
Bankbiljet: vuurtorenbiljet van Drupsteen
Tandpasta: Paradontax Parodontax (tikfout) Classic
Waspoeder: Ariel Professional
Straat: Broadway, NYC
Tijdverdrijf: lijstjes maken (not…)
Krant: The Guardian
Weekblad: de Groene
Japans restaurant: Tao, Enschede
Sterrenstaurant: Da Vinci, Maasbracht
Pizza: YamYam, Amsterdam
Kledingzaak: The English Hatter, Amsterdam Uniqlo, diverse locaties
Plek: thuis