Fixing things, Dutch style

Hoe dat gaat: mijn zonnepanelen doen het niet. Ik neem contact op met de installateur. Die is gevestigd in Drachten en heeft geen puf om naar Enschede te komen. Er zal een collega ingeschakeld worden. Wat dus gebeurt. Er komt een monteur uit Tilburg. Voor hij bij mij langskwam is hij in Schiedam aan de slag geweest, vertelt hij me bij een kopje thee. Hij klimt het dak op en is vijf minuten later terug; probleem opgelost (slordig aansluit-werk van de oorspronkelijke installateur). De installatie doet het weer. Mijn ‘redder’ vertrekt richting westen. Hij gaat naar Berkel-Rodenrijs en dan weer naar huis. Naar Tilburg dus.

Het is mij een raadsel dat in ons land überhaupt nog iets functioneert.

Label-wijsheid

Ik vergeet meestal ze te lezen. Vandaag niet. Op het labeltje van de ‘Forever Young’ infusie (je mag het ook thee noemen) stond ‘Give up your need to always be right.’

Daar moet ik nog even over na denken. Heel tricky…

Tomaten

Eten gaat over balans. Zegt men. Er zijn vijf smaken: zoet, zout, zuur, bitter en umami. (En het is dus niet waar dat er specifieke delen van de tong zijn die op een bepaalde smaak gespecialiseerd zijn — de verschillende smaakreceptoren zijn over de hele tong verdeeld.)
De tomaat is een zeldzaam veelzijdige vrucht. Met een heel erg kleine inspanning zijn al die vijf smaken ermee te verbinden. Een rijpe tomaat heeft zoet. Een snuf zout maakt de andere smaken heftiger. Zuur is het onrijpe, groene, vochtige deel van de tomaat. Bitter de schil en de pitjes. En umami is wat er ontstaat als je tomaat indikt en verwarmt (wat men al voor je gedaan heeft in de vorm van tomatenpuree, of wat je zelf kunt maken door tomaten bloot te stellen aan een maillard-reactie).
Eigenlijk is de tomaat de ultieme smaak-factor in de keuken. Het is begrijpelijk dat met name de Italiaanse keuken de tomaat omarmd heeft.
Ik ben dol op tomaat.

Sorry, sorry, sorry

Het lukt me simpelweg niet om regelmatig wat te schrijven. Net zoals het me niet lukt om een ‘echt’ boek te lezen of een ‘serieuze’ film te kijken.

Ik geef de wisseling van zomer– naar wintertijd de schuld. Dat doe ik gedurende deze periode van het jaar al sinds 1977.

Streng zijn

Ik praat wel eens in mezelf; de laatste tijd lijkt het vaker dan ‘normaal’ te gebeuren. Als het me te gortig wordt zeg ik: ‘Hou toch eens op met dat tegen jezelf praten, Bert.’

Dat helpt soms. Even.