Ik neem terug wat ik enige tijd geleden over je schreef… Nu je wat meer ruimte en tijd krijgt om je te ontplooien, kom je helemaal tot je recht in GoT: het klopt wat je doet.
Bovendien: in de titels kom je voor Natalie Dormer & dat is dus terecht. Zie ‘Elementary’.
Ik vind het niet leuk dat ik het zeggen moet, maar je bent niet overtuigend in ‘Game of Thrones’. In de laatste aflevering (6 van seizoen 3) mag je eindelijk weer wat meer voor het voetlicht treden en het is gewoonweg níet goed.
Ik kijk en probeer uit te vinden waar het aan ligt… Is het de taalbarrière, of misschien de manier waarop het gefilmd wordt — waarbij ik ervan uitga dat je de meeste scènes in een vrij korte periode achter elkaar opgenomen worden, ook al liggen die chronologisch vrij ver uit elkaar —, maar wat ik zie, wat ik voel, is iets van ongemak: dat je niet goed weet hoe de rol in te vullen.
Maar bovenal zie (en hoor) ik dat je te veel meegaat in het systeem, het proces van filmen en het daaraan verbonden coachen, waarin je min of meer gedrild wordt en je eigen expressie verliest.
Mijn advies: Neem twintig procent meer tijd moeten om je teksten uit te spreken en maak de stiltes daarin twee keer zolang. Dat maakt het beter en overtuigender.
[Niet dat ik verstand van acteren heb, maar toch. Ik hoop dat je het me niet kwalijk neemt, want ik heb heel veel respect voor je. En dat zegt wat voor een middelbare grijze man met overgewicht.]
Leuk om Saskia hierin te zien (zij is de donkerharige alternatieve-David).
Bijvoorbeeld: Waarom houdt het medium TV nog steeds vast aan het principe van ‘prime time’? Het is heden ten dage een rare veronderstelling dat de gemiddelde burger ’s avonds tussen zeven en elf programma’s aangereikt dient te krijgen in de veronderstelling dat die dan een groot publiek gaan trekken.
Immers, er wordt tegenwoordig veel ‘tijdverschoven’ gekeken, via internet, on-demand, DVR, en zo meer. Bovendien is er door het grote aanbod een steeds belangrijkere invloed van de sociale media als het gaat om keuzes maken.
Waarom dan niet gekozen voor het uitzenden van nieuw, vers materiaal tijdens de dag, dus van 9 tot zes, om dat dan ’s avonds te herhalen? De huidige situatie omdraaien dus.
Dat heeft als voordeel dat er veel commotie kan ontstaan rondom interessante programma’s, waardoor de ‘herhaling’ veel beter bekeken zal worden dan een ‘première’ op het zelfde tijdstip ’s avonds.
Je moet het enkel durven, Hilversum.
In het Volkskrant Magazine van 16 maart staat een interview met stylist San Ming. De illustratie helemaal rechtsboven op pagina 65 is een door Miep geborduurd portret van Ming. In het bijschrift: “Zij is de meest getalenteerde fotograaf van Nederland. Ze is vroegtijdig gestorven.’
Ik zet hier nog wel een plaatje bij, als ik alle kabeltjes weer bij de hand heb.
(Nu ik dit teruglees, begin ik te twijfelen of het nu ‘het magazine” is of ‘de magazine”, maar vooral omdat er ‘Volkskrant” tussenstaat.)