Category In en uit de media

Zes

Ik snap heel veel dingen, maar dat wil nog niet zeggen dat ik ze begrijp.

In Franse praatprogramma’s zitten de deelnemers vaak met een dikke microfoon in de hand rond een tafel. Let wel: iedereen heeft dus een microfoon.

Waarom? Dat snap ik: dan heb je iets in je handen, zodat je niet dullig aan je neus krabt of om de twee tellen een slokje neemt, enzovoorts.

Wat ik niet begrijp is waarom ze dat in ons land niet doen. Het tv-landschap zou er heel erg van opknappen.

Zeven

“When you loose the love of your life, it makes you love life less. […] Say that five times fast.”
– Detective Annalise Villa. Rosewood s01e01, 43:10.

Drs P.

Het is wel een mooi voorbeeld; ik heb bijna drie jaar geleden al een concept van mijn overlijdensadvertentie gemaakt, maar Heinz Polzer was me voor — en hij dichtte in ollekebolleke-vorm:

Even uw aandacht graag!
Korte berichtgeving:
Ondergenoemde
Is niet meer in beeld –

Wat hier (behalve voor
Onbelangstellenden)
Hartelijk groetend
Wordt medegedeeld

Drs. P

De mijne is zonder rijm. Sorry. Maar dat zien jullie ooit wel…

Pinda’s en je ergens over opwinden

Misschien moet ik in therapie (alweer), maar vandaag kon ik me echt opwinden over een artikel in de Volkskrant…

Pinda’s zijn namelijk geen noten. Pinda’s en noten in één categorie indelen is alsof je aardappelen en appels bijeen harkt.

Ik vind dat zó dom, dat ik er bijna niets over durf te zeggen. Maar toch…

Tarik op tv!

Die jongen nog eens veertien dagen in bewaring houden is stom. We willen allemaal graag bij Eva, Jeroen of Humberto (of misschien wel bij alle drie!) hem zijn verhaal horen vertellen. Moeten we nu op wachten…

(Brief van mij in de Volkskrant, vandaag)