Bert Vanderveen […]

Ik rij heel vaak langs dit bord. Er staat er nog eentje, een stukje verderop, aan de andere kant van de weg.
Het is moeilijk om te beschrijven wat er door me heengaat als ik hieraan voorbij rijd. De ene keer denk ik “En denken jullie nu ook aan mijn kinderen?”, een andere keer “Graag wat meer info… jongen, meisje? Hoe oud?’, en ook vaak “Waar zijn die dan? Ik zie ze nooit oversteken!”.
Maar al met al denk ik iedere keer wel wat als ik langskom. Dat dan wel weer…