Author: Bert Vanderveen

Back to the sixties

Leave a comment
Persoonlijk

Dinsdagochtend moest ik naar mijn tandarts om hechtingen te laten verwijderen. De zon scheen, ik ging op de fiets. Het was rond half tien en er was nauwelijks verkeer op de wegen naar de praktijk. Ik zag mijn buurman lopen met zijn twee honden. Ik zwaaide, hij ook. Ik zag Pieter van PostNL die een grote doos in de armen had. Hij riep ‘Bertus!’. Ik zwaaide naar hem. Op de terugweg moest ik nog meer […]

1917

Leave a comment
Persoonlijk

Memo voor mezelf: niet een film kijken waarover veel bericht werd aangaande de zogezegd knappe uitwerking met ‘ééééén lááánge take’. Al waar je dan op let zijn de mogelijke overgangen, omdat je weet dat het dus niet één take is. PS: Dit is een post uit maart 2020 die op de een of andere wijze niet op mijn blog beland is…

AZ

Leave a comment
Persoonlijk

Dus… heb ik vrijdag jongstleden de wekker gezet om op tijd te zijn voor een afspraak op mijn huisartsenpraktijk. Wat bij mij altijd betekent dat ik twee uur voor de wekker (Siri, dus) gaat, al halfwakker lig te woelen en dus volkomen brak opsta om alsnog iets te laat te zijn. Aldaar staan er, mijzelf meegerekend, vijf mensen buiten — in wat toch echt wel een nipte ochtend is. Een man, duidelijk ruim onder de […]

Honderd maanden

Leave a comment
Persoonlijk

Vandaag is het precies honderd maanden geleden dat mijn liefje doodging. En het is ook nog eens zaterdag (…). Niet dat zulks in deze tijden van corona veel uitmaakt — er hangt toch al een mist van inertie, wanhoop en doem over alles. Hoewel ik me niet eens zo vervelend voel als zou ‘moeten’; de dagen nu lijken best veel op de dagen vorig jaar. En het jaar daarvoor. Enzovoorts, tot 3045 dagen terug.

Ellen

Leave a comment
Kunstzaken / Persoonlijk

Het is donderdag, wat mij betreft de eerste echt herfstige dag dit jaar. Gisteravond nasr het theater geweest. De eerste keer dit jaar. Gezien/ervaren een voorstelling van Ellen ten Damme en haar band. Ambience: een grote zaal met flink verspreid tafeltjes met elk twee stoelen en een waxinelichtje. Het was geweldig. Maar onder ‘normale’ omstandigheden was het fantastisch geweest. Dus.

TENET

Leave a comment
In en uit de media / Persoonlijk

Die titel MOET in hoofdletters. Het was een vreemde ervaring om voor het eerst sinds lang een bioscoop te bezoeken. En dan ook nog de film ‘TENET’ zien in een zaaltje dat ik helemaal voor mijzelf had. Dat gaf mij de kans om de pauze flink in te korten (dat kan op verzoek). Ik ga niets over de film schrijven. Misschien over een week, of over een maand. Of volgend jaar. Maakt niet uit — […]