Denk aan onze kinderen



Ik rij heel vaak langs dit bord. Er staat er nog eentje, een stukje verderop, aan de andere kant van de weg.
Het is moeilijk om te beschrijven wat er door me heengaat als ik hieraan voorbij rijd. De ene keer denk ik “En denken jullie nu ook aan mijn kinderen?”, een andere keer “Graag wat meer info… jongen, meisje? Hoe oud?”, en ook vaak “Waar zijn die dan? Ik zie ze nooit oversteken!”.
Maar al met al denk ik iedere keer wel wat als ik langskom. Dat dan wel weer…

Waarom ontwerpers nodig zijn (1)

De gemeente wil dat fietsers hun hand uitsteken als ze van richting gaan veranderen. Moet trouwens van de wet, maar het is een nobel streven. Hoe doet men dat? Door op een rotonde waar heel veel verkeer overgaat, krakkemikkige buisconstructies neer te zetten waaraan een spandoek bevestigd is. In de woorden van de gemeente:

Afgelopen week zijn er op de rotonde ter hoogte van het Eden Dish Hotel spandoeken geplaatst met de slogan: ‘Laat zien wat je doet, steek je hand uit’. Op zaterdag 30 januari delen studenten, op diverse plekken in de stad, buttons uit. Op deze manier worden de gebruikers van de rotonde nogmaals, op een leuke manier, gewezen op het feit dat het uitsteken van de hand belangrijk is!

Maar… en dat lijkt me toch een belangrijk uitgangspunt — is de verkeersveiligheid in het algemeen en op deze plek in het bijzonder, hier wel mee gediend? Die spandoeken trekken de aandacht (dat is tenminste de bedoeling) op een punt waar die aandacht, vooral van de fietsers, écht nodig is om het andere verkeer in de gaten te houden. En daarbij is het zo dat de spandoeken het zicht van en op naderend verkeer belemmeren. Niet bevorderlijk voor de veiligheid, al met al.

Het idee is dus (misschien) wel oké, maar de uitwerking is dat zeker niet. Volgende keer een ontwerper erbij halen!

Aanvulling: Eerlijk is eerlijk — mijn opmerking dat de spandoeken het zicht zouden belemmeren is onterecht. Doen ze niet echt, behalve voor vrachtwagenchauffeurs… Maar het blijven lelijke objecten.

Lunch met de korpschef

Dinsdagmiddag heb ik gelunched (gelunchd?) met de nieuwe korpschef van de politie Twente, Martin Sitalsing. Ik was hiervoor uitgenodigd naar aanleiding van een brief die ik hem ten tijde van zijn installatie gestuurd had. Daarin had ik wat ideeën neergelegd waarmee — volgens mij — ons politie-apparaat zijn voordeel zou kunnen doen. Over die ideeën wil ik het trouwens nu niet hebben. Wel wil ik kwijt dat ik een goede indruk van Martin Sitalsing heb gekregen en dat ik verwacht dat hij een heel erg positieve bijdrage gaat leveren aan een beter functionerende politie in Twente.

Ik hoop dat dit eerste contact in de toekomst nog een vervolg gaat krijgen. U wordt op de hoogte gehouden!