Blij

Toen ik even voor vieren naar Lonneker fietste, stond er achter een hek op het terrein van Het Bouwhuis een jongen. Hij keek naar het voorbijrijdende verkeer. Een uur later fietste ik er weer langs, nu richting Enschede. De jongen stond er nog steeds. Met te grote wollen wanten aan de handen die het draadgaas beethielden en een bonte wollen muts met pompom op het hoofd. Ik zwaaide naar hem; zag nog net dat hij langzaam zijn rechterarm hief om terug te zwaaien, en toen was ik hem al voorbij.

Er zijn toch mensen die blij zijn met verkeer…

Kunst om te knuffelen

Mia en Quinta
Highlight van de opening van Mia van Jeverens expositie in Galerie Quinta Bies was ongetwijfeld de openingshandeling in de vorm van een ultrakort optreden van Quinta zelf en haar ukelele-leraar René Vrieler, die een thematisch verwante aubade brachten aan ‘de knuffel’.
Quinta’s persvoorlichter kan het allemaal veel beter onder woorden brengen dan schrijver dezes, maar de quintessens van de getoonde schilderijen is toch wel de tragiek van de knuffel: langdurig misbruikt en dan gedumpt.
Dat het selecte gezelschap bezoekers van de opening dat ook zo voelde, moge blijken uit de reacties (“Het doet me zo denken aan…”) en de verkoop — na luttele minuten kon Quinta al de nodige rode stickers plakken bij een flink aantal werken.
Er zijn nog wel een aantal stukken te koop, dus wie nog in dubio is over een geschikt Sinterklaas-cadeau kan aanstaande vrijdag nog van 11 tot 17 uur terecht in Lonneker.