August 2013
MonTueWedThuFriSatSun
« Jul Sep »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 

Month August 2013

Elke ontmoeting in deze wereld is een soort weerzien

Parafrase van een uitspraak in ‘The Grandmaster’… Mooie film. Aanrader.

Existentiële vraag

Miep had zo’n plekje op haar kin dat altijd droog, schilferig en irritant was. Reden om er aan te peuteren.

Ik heb in mijn linkeroor, bovenin, een plekje waar altijd een korstje zit dat erom vraagt weggekrabd te worden.

Ik vraag me af of ieder mens een dergelijk plekje heeft.

Zonnestroom

Het is haast verslavend — bijhouden hoeveel stroom de gisteren geplaatste zonnepanelen opleveren… Het zijn er zestien, verdeeld over twee groepen; eentje op mijn platte dak en de andere op het zuidelijkst gelegen sheddak, gegroepeerd rondom de zonneboiler.

Eén van de technische snufjes is dat de inverter, het apparaat dat de stroom van de panelen omzet naar stroom die geschikt is voor het Nederlandse elektriciteitsnet, beschikt over een datalogger die in verbinding staat met het wereldwijde web. Middels een portal, maar ook een iOS app, kan ik zo‘n beetje real time zien wat er aan stroom opgewekt wordt.

De eerste dag, vandaag dus, was dat tot nu toe, rond zeven uur ‘s avonds, terwijl de zon langzaamaan ondergaat, in totaal bijna 12 kWh. Ik zit me nu al te verheugen op de komende dagen, want de weersverwachting is redelijk positief.

Wie de prestaties van Berts Zonnepanelen ook wil volgen, kijke hier:
Omnikportal.

Niet roeren

Je hebt het vast wel eens meegemaakt: de pan met soep die niet op raakt en in de koelkast belandt. Waar je pas heel veel later weer aan denkt (omdat je net als ik twee koelkasten hebt en die ene nauwelijks gebruikt), die pan eruit haalt en op het aanrecht zet om te bekijken hoe erg het ermee gesteld is.

Je tilt het deksel op en het ziet er niet al te beroerd uit. Wat vreemde vlekken aan de oppervlakte — een oppervlakte die een misschien wat ongewone structuur heeft. Zou het meevallen?

Met een lepel druk je op dat vreemde vel, prikt erdoorheen. Had je niet moeten doen, want een weeë, misselijkmakende geur stijgt op uit de poel die in de pan een thuis heeft gevonden.

Bij het wegspoelen van wat ooit een lekkere paprikasoep was probeer je zo oppervlakkig mogelijk adem te halen. Pas als de pan helemaal uitgeschrobd is, met kokend water nagespoeld, durf je weer normaal adem te halen. En neem je je voor het nooit meer zover te laten komen. Met soep.

Die pan met bedorven soep is als het verdriet waarmee je probeert te leven. Zolang je er niet in roert gaat het goed. En dat betekent dat je ook voor anderen het deksel niet moet lichten. Want dan gaat het mis. Nog steeds.