September 2012
MonTueWedThuFriSatSun
« Aug Oct »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Month September 2012

Nalatenschap

Vandaag heb ik een tweede autolading archief opgehaald. En vanavond keek ik een beetje oppervlakkig door de honderden afdrukken die daar bijzaten. Niets ervan is voorzien van informatie aangaande datum of onderwerp, maar veel ervan had een tijdloze kwaliteit. Er zijn zeker dertig beelden bij die heel goed zijn, misschien ook meer…
Het gekke is dat Miep alles al doorgenomen moet hebben toen we bezig waren met ‘het boek’, en er weinig uit gekozen had, wat er op duidt dat ze heel erg kritisch was op haar eigen werk.
Het kan natuurlijk ook zijn dat ik minder smaak heb dan zij had. Laten we het daar voorlopig maar op houden.

Opruimen (3)

Maar dan opruimen van een andere orde… Vanmiddag reed ik met dertig plano verhuisdozen naar Mieps huisje, om haar fotoarchief in te pakken en mee te nemen. Ondanks het koele, regenachtige weer liep het zweet me al snel over het voorhoofd. Misschien probeerde ik het onwillekeurig zo snel mogelijk te doen.
Na bijna twee uur reed ik naar huis met negen zware dozen. De rest doe ik later.
Vanavond heb ik een snelle selectie gemaakt van de persoonlijke dingen, zoals familiefoto’s, correspondentie, enzomeer.
Om alle fotomateriaal goed door te nemen, gaat zeker een maand kosten.
De lucht van muf papier zit nog wel in mijn neus.

Opruimen (2)

Ik moet vaker stofzuigen. Tijdens het opruimen kreeg ik vanmiddag vreselijke niesbuien. Het opruimen zelf blijft even heftig, hetzelfde gebeurt keer op keer: ik vind iets dat met Miep te maken heeft, zie een foto van haar, of iets van heel vroeger, en de tranen komen weer…
Je moet er doorheen. Of, beter gezegd, je kunt er niet omheen.
Vandaag vond ik nog een mapje met schetsen (anno 1989 denk ik) voor een stempel ‘Miep Jukkema Styling’. Het verst uitgewerkte ontwerp was een gestileerd portret, op basis van een tekeningetje dat Miep zelf gemaakt had, met een redelijk dynamische lettering. Ik geloof niet dat die stempel er ooit gekomen is.
Ook zocht ik naar een tekening die ik rond 1975 gemaakt had, tijdens modeltekenen op de academie denk ik, van Miep die aardappelen schilt, nou ja — doet alsof. Op een foto van mijn kamer toentertijd zag ik die, boven mijn werktafel geplakt. Kon de tekening niet terugvinden, waar ik trouwens behoorlijk van streek door raakte. Het was best een goede tekening omdat ik de pose goed getroffen had; zoals ze kon zitten met de voeten naar elkaar toegedraaid, dat klopte.

Opruimen

Had ik het daar al eens over gehad? Hoe dan ook — opruimen moet soms, je kunt het niet eindeloos uitstellen.
Hoewel je het niet zou zeggen als je mijn woning ziet, heb ik wel degelijk flink opgeruimd. Waarbij niet het aantal objecten deze actie zo moeilijk maakte, maar het emotionele gewicht ervan. Onvermijdelijk kwam ik dingen tegen die leidden tot heftig huilen. Na een uurtje ging het niet meer.
Tijd genoeg om het af te maken…

Op zoek naar…

… nieuwe afleiding. De laatste week was dat het opmaken (vormgeven) van een dissertatie. Vandaag ben ik daarmee klaar. En nu moet ik iets bedenken voor de komende week. Mijn lijstje omvat nu vier items. Dat komt dus wel goed, denk ik.

Iets anders: ik sprak gisteren met kennissen, laat ik ze H. en J. noemen, die ik nog niet gezien had sinds de dood van Miep. Waar het dus vooral over ging, is duidelijk. H., de vrouw, was er van overtuigd dat er ‘iets’ was na de dood. We hebben het er niet lang over gehad, voornamelijk omdat ik het een moeilijk onderwerp vind. Waarom? Tja, daar denk ik al weken over na. En ik ben er nog niet uit. Ik was er namelijk altijd van overtuigd dat de dood het einde van alles was. Die clichées over ‘iemand is pas dood als hij/zij uit de herinnering van mensen is verdwenen’, enzovoorts — die heb ik altijd als zulks beschouwd: clichées… Ik moet er misschien nog wat langer over nadenken.

Je zou dus kunnen zeggen dat ik ook op zoek ben naar iets anders dan afleiding.