Category Politiek

Politiek (bis)

Wat lijkt het me leuk om nu Michael Wolff te zijn. Heb je anderhalf jaar een beetje rondgehangen bij eerst de campagne van een vastgoedman die eigenlijk nog beroemder wou worden en juist geen president, en vervolgens in het Witte Huis waar diezelfde vastgoedman dus als wel verkozen president verkeert; heb je driftig aantekeningen gemaakt van her en der opgevangen opmerkingen en gesprekken, soms ook door jezelf geëntameerd & dan ook min of meer on of off the record vastgelegd middels een app op je iPhone; heb je al dat sappige materiaal in de vorm van een tell-it-all boek geboetseerd; en ben je nu temidden van een firestorm van outrage en ook verkneukeling zelf het middelpunt van de belangstelling; ja — en dat je dan de berichtjes van je uitgever ziet met de duizelingwekkende verkoopcijfers van dat boek, met de briljante titel (waarschijnlijk bedacht door een onderbetaalde anonieme redacteur van die uitgeverij) ‘Fire and Fury’, ja dan ben je dus opeens rijk en beroemd! Net als die vastgoedvent!

Ik heb dat boek dus net gelezen. Qua stijl een zesje. Qua inhoud, wat zal ik zeggen — niets wat me verbaast. Maar ik ben dan ook een notoire doemdenker.

Bram Vermeulen (RIP)

Testament

Als ik dood ga, huil maar niet
ik ben niet echt dood moet je weten
het is maar een lichaam dat ik achterliet
dood ben ik pas als jij die bent vergeten.

En als ik dood ga, treur maar niet
ik ben niet echt weg moet je weten
het is de heimwee die ik achterliet,
dood ben ik pas als jij dat bent vergeten.

En als ik dood ga, huil maar niet
ik ben niet echt dood moet je weten
het is het verlangen dat ik achterliet
dood ben ik pas als jij dat bent vergeten
dood ben ik pas als jij me bent vergeten.

Gemeenteraadslid

Onlangs werd ik gebeld door een vertegenwoordiger van een lokale partij die mij polste omtrent mijn beweegredenen om afscheid te nemen van de politiek. Als ik bevestigd had dat het uit onvrede was met ‘mijn’ partij, dan was ik zomaar goed op weg geweest om kandidaat voor de volgende gemeenteraadsverkiezingen te worden.

Maar ik ben niet uit onvrede met mijn partij gestopt. Dus dat was dat.

Frauke Petry

Omdat de verkiezingen voor de Bundestag in Duitsland veelal belangrijker zijn voor het welvaren van ons landje (ook wel eens aangemerkt als het Bundesland dat niet mee mag stemmen) dan de landseigene, volg ik die meestal op de voet. Nu minder nauwgezet, maar toch: ik heb wel een idee waar het over gaat. Dit ter introductie.

Frauke Petry, een van de voorlieden van AfD (Alternative für Deutschland — een goede reden om alle afdelingen van bedrijven enz. per direct te herbenoemen tot departement), heeft op de feestelijke bijeenkomst van haar partij waar de eclatante verkiezingsresultaten met bier en bralpraat overgoten werden, te kennen gegeven dat zij haar plaats in de Bundestag gaat innemen als onafhankelijk lid. Met andere woorden: zij verlaat de AfD.

Dat hakte erin. Zowel bij haar (ex-)partijgenoten als bij politiek-volgende Duitsers en buitenstaanders. Dat er conflicten waren tussen haar en de partijleiding was bekend, maar dat het zover zou komen?

Maar Petry is slim, die heeft dit niet zonder reden gedaan. Dat zij op persoonlijke titel rechtstreeks in de Bundestag verkozen is geeft haar een sterke uitgangspositie. Ik denk dat dit ook andere toekomstige Bundestagleden van de AfD aan het denken gaat zetten. Het lijkt mij dan ook niet onwaarschijnlijk dat de éénvrouwsfractie ‘Petry’ binnen afzienbare tijd in aantal zal toenemen. Door een absoluut inhoudelijke koers te varen en zich ver te houden van de racistische en semi-fascistiche denkbeelden die de AfD bezoedelen en weinig ‘Salonfähig’ maken, kan Petry een serieuze bijdrage aan het politieke discours in Duitsland leveren en zo een aantrekkelijk én echt alternatief voor de Duitse burgers in het middenveld vormen.

En als aardige bijkomstigheid kan Frauke Petry ook een lange neus maken naar de intriganten in de AfD-top die haar opzij hebben proberen te schuiven. Zoete wraak heet dat (en om nog een cliché te gebruiken: bij voorkeur koud opgediend).

(Ik heb natuurlijk graag gelijk & zal niet aarzelen om als dat zo blijkt te zijn, naar deze blogpost te verwijzen. Door mij op maandag 25 september 2017 even voor 13 uur geplaatst.)

Brexit

Iedereen heeft wel zo iemand die zich in de periferie van de vriendenkring beweegt. Leuk om erbij te hebben in het café, op het terras; altijd een goede grap paraat, onderhoudend want veel meegemaakt.

Als er een rondje uitgedeeld wordt vraagt-ie — zachtjes, dat wel — om een dubbele whiskey. En als het eigenlijk zijn beurt is, vertoeft hij opvallend vaak op het toilet of moet net, echt heel dringend, naar een vergeten afspraak.

Kortom, zo”n ‘vriend’ die dat eigenlijk niet is. En nooit zal zijn. En die je dus ook niet mist als-tie er niet meer bij is, in het café, maar ook daarbuiten.