Category In en uit de media

Engrenages à Paris

Geen gewone donderdag. Gisteren ervoer ik door een advertentie dat iemand waar ik vroeger behoorlijk veel mee omging, overleden is. Dat bepaalde mijn stemming de rest van de dag nogal.

Vandaag, na een week van relatieve indolentie, weer wat fysieke activiteit ondernomen. Wat gelijk een goed excuus is om naderhand tv te kijken. In dit geval de eerste aflevering van het zesde seizoen van de Franse serie Engrenages (op BBC4 vertaald als Spiral) — een woest realistische krimi die zich voornamelijk afspeelt in het noordoosten van Parijs. Juist — daar waar ik een vijftal jaren een paar weken per jaar verbleef.

Mijn oordeel over deze serie komt nog. De vorige vijf waren trouwens geweldig; ik heb duidelijk te veel vrije tijd besteed aan tv kijken, blijkt. (Let vooral op advocate Josephine, met haar rode manen en bleke huid!)

Jeugdliefde

Vandaag staat in het magazine van de Volkskrant een hartverwarmend artikel over stellen die jaren, en zelfs decennia, na hun (verbroken) jeugdliefde elkaar weer vonden en nu samen heel gelukkig zijn.

Deed me eraan denken dat toen Miep en ik in onze eerste jaren op de kunstacademie veel met elkaar optrokken (en er was toen zeker geen sprake van een relatie — zij had immers een vriend & ik was wat in de war over mijn gevoelens jegens meerdere meisjes), we het er wel over eens waren dat het huwelijk een burgerlijk iets was waar wij ons nooit mee zouden inlaten. En spraken toen af dat we, als het dan toch moest, we wel met elkaar zouden trouwen en samen oud worden.

Dat hadden we later dus eigenlijk ook moeten doen, maar ja — trouwen is burgerlijk. Nog steeds. Om over oud worden maar te zwijgen.

Real or Fake (US-version)

Als het een blokje van drie vijven — 555 — bevat, dan heeft u te maken met een fictief telefoonnummer. Of het nu gaat om een tekst op een billboard, een telefoonnummer in een advertentie of op een bedrijfswagen, een nummer dat doorgegeven wordt door een collega van de protagonist, en zo voorts, het is géén echt telefoonnummer.

Schijnbaar heeft men in de Amerikaanse film– en tv-industrie ooit, waarschijnlijk na een hoop gedoe, afgesproken geen echte telefoonnummers te gebruiken, maar uitsluitend nog telefoonnummers met 555 erin (— wat doet bevroeden dat die niet in gebruik zijn).

De reden is natuurlijk dan mensen dan niet zomaar telefoontjes krijgen. Wat te veel realiteit is, natuurlijk.

Voor zover ik weet doet men zoiets niet in ons land. Ik vermoed dat in Nederlandse films en series weergegeven telefoonnummers juíst echt zijn & dan met name toebehoren aan personen of instanties waar de mensen die de film of serie maken een hekel aan hebben.

En dat is dan wel echt echt.

Scherp

Omdat het altijd beter en mooier kan, moet iedereen eraan geloven: High Definition, 4K — je moet een ultrascherp beeld op je tv, dus een nieuw toestel.

Wel raar dat het nu ‘hip’ is om met een beperkte scherptediepte te filmen. Dat doen ze bij tv en film. Zit je dus naar een superscherpe neus te kijken (waarvan de make-up de ergste ellende verbloemd heeft) en de x miljoen andere pixels van je dure toestel worden gebruikt om een vage, onscherpe omgeving weer te geven.

Ik snap het trouwens wel. Er moet wat te raden overblijven. Dat werkte al in de tijd dat een beeldscherm 720 x 576 pixels had (bij ons in Europa dus, we waren technisch beter dan de rest — toen wel). Op de een of ander manier had dat analoge beeld meer dan genoeg resolutie om volkomen geloofwaardige beelden te vertonen.

Meer is niet altijd beter.

Omgedraaid hetzelfde

Max Pam in de Volkskrant over de ontmoeting met wat zijn tweede vrouw zou worden: “… We leken zo op elkaar. Zij was 35 en ik 53, als je dat omdraaide was het hetzelfde getal.”

Ik ben 61; het zoeken naar een nieuwe partner ga ik nog een jaartje uitstellen. Of twee, drie, vier…