March 2012
MonTueWedThuFriSatSun
« Jan Apr »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 

Month March 2012

Daylight Savings Time

Het is alweer 12 maart — gisteren is men in de Verenigde Staten (en denkelijk ook in andere landen in die contreien) overgegaan op zomertijd, of zoals ze dat daar zonder enig gevoel voor understatement noemen: ’Daylight Savings Time’. Wij hebben nog twee weken de tijd om ons geestelijk en lichamelijk voor te bereiden op de plaatselijke variant van deze vorm van folklore.

Een goede tip heb ik al wel: uit onderzoek aangaande het beruchte fenomeen ‘jet lag’ is gebleken dat die eenvoudig te bestrijden is door eerst uit te rekenen wanneer men op de plaats van bestemming pleegt te ontbijten en vervolgens gaat vasten gedurende de 14 tot 16 uur daarvoor. Nu er nog aan denken om een stevig ontbijt te verorberen op het goede tijdstip, en alles zal goed zijn.
Misschien kan iets dergelijks ook voor die vermaledijde overgang van winter– naar zomertijd: zaterdag vasten en zondag op tijd een fiks ontbijt eten. Paaseieren schijnen dan ook al te mogen.

Ik ga het dit jaar proberen. Hou dit blog in de smiezen voor een verslag terzijnertijd!

Waarom dit blog niet werkt

Een blog waar niet regelmatig iets nieuws opstaat is de naam ‘blog’ niet waard. Mijn excuses voor mijn falen hierin.
Het probleem is echt niet dat er geen onderwerpen zijn voor berichten — die zijn er namelijk legio — maar dat ik uit de aard van die onderwerpen altijd weer op hetzelfde punt uitkom: mijn misnoegen over de daden van mijn medemensen… Of het nou gaat om het contrast tussen de berichtgeving over een verongelukte prins en die over de afschuwelijke misdaden van een hardvochtig regime in Syrië, of de kortzichtigheid waarmee het bestuur in mijn woonplaats omgaat met het overdreven sentiment van een groepje moraalridders jegens hun medemensen die het niet zo goed gaat, of de manier waarop regeringen de lessen van de huidige crisis naast zich neerleggen en voortgaan met een financieel systeem dat een ingebouwde zucht tot zelfverrijking ten koste van de gemeenschap kent…
Al dat levert altijd hetzelfde bij mij op: ergernis, frustratie en woede. En dus stukjes die dat ventileren.
Het feit dat er al weken door mij geen nieuw bericht gepubliceerd werd, geeft aan dat ik het onbewust al wist: in deze vorm werkt mijn blog niet. Het roer moet om, er moet een frisse wind doorheen.
Hoe ik het ga doen is nog niet helemaal duidelijk, maar ik ga proberen een betere balans te vinden. Meer positief, minder ergernis, een vrolijkere toon (weet de lezer wel dat het omkrullen van de mondhoeken tot een glimlach een positief effect heeft op het welbevinden?), kortom: een leuker blog.